ความเค้นเชิงกล: ภายใต้การกระทำซ้ำ ๆ ของความเครียดเชิงกลห่วงโซ่โมเลกุลของยางจะแตกออกเป็นอนุมูลอิสระและอนุมูลอิสระจะทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ออกซิไดซ์เพื่อสร้างกระบวนการทางเคมีทางกล การแตกหักทางกลของห่วงโซ่โมเลกุลและกระบวนการออกซิเดชันของการเปิดใช้งานทางกล อันไหนจะชนะได้ก็ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขที่มันอยู่ นอกจากนี้การแตกตัวของโอโซนอาจเกิดจากความเครียดได้ง่าย

ความชื้น: บทบาทของความชื้นมีสองด้าน: ยาง เมื่อสัมผัสกับอากาศชื้นหรือจมอยู่ในน้ำก็จะถูกทำลายได้ง่าย ทั้งนี้เพราะสารที่ละลายน้ำได้ในยางและกลุ่มไฮโดรฟิลิกจะถูกละลายและไฮโดรไลซ์โดยการสกัดน้ำ หรือซึมซับ โดยเฉพาะสลับกับการแช่น้ำและการสัมผัสกับบรรยากาศ จะเร่งการทำลายยางพารา อย่างไรก็ตามในบางเงื่อนไขความชื้นจะไม่ทำให้ยางเสียหายและอาจชะลอความชราได้

น้ำมัน: หากน้ำมันสัมผัสกับตัวกลางน้ำมันเป็นเวลานานระหว่างการใช้งานน้ำมันจะซึมเข้าไปในยางและขยายตัวซึ่งจะช่วยลดความแข็งแรงของยางและทรัพย์สินทางกลอื่น ๆ น้ำมันจะทำให้ยางขยายตัว เพราะน้ำมันจะกระจายเข้าไปในยางหลังจากซึมเข้าไปในยาง ทำให้โครงสร้างเครือข่ายของกาววัลคาไนเปลี่ยนไป

อื่น ๆ: ปัจจัยที่มีผลต่อยาง ได้แก่ สารเคมีอิเล็กทริกไอออนโลหะแปรผันรังสีพลังงานสูงไฟฟ้าและชีววิทยา